Tag Archives: veranderen

Wat niet geleerd wordt, herhaalt zich

27 Okt

Door Elysa Kramer

De les die je hebt te leren, komt zich in verschillende gedaanten aanmelden. Steeds opnieuw totdat je de les hebt geleerd. Ik geloof echt dat het leven zo in elkaar zit. Als je hardleers bent, dienen de lessen zich frequenter aan. Net zolang totdat je echt de moed hebt om verandering aan te brengen. Dan is de tijd rijp. Wat niet geleerd wordt herhaalt zich. 

Een oude gewoonte kun je zien als een diep ingesleten pad. Je loopt steeds dat zelfde pad af en hoe vaker je het neemt, hoe automatischer je dezelfde weg blijft kiezen.

Als je echt wilt veranderen is dat een keuze: een hele bewuste keuze. Met je mes kap je eerst wat takken weg, zodat een nieuw pad wordt blootgelegd. Dan neem je voorzichtig de eerste stappen erop. Het voelt nog onwennig, de weg is nog niet hard.

Maar na verloop van tijd zie je dat de weg harder wordt en wordt het al veel gewoner om deze weg te nemen. Maar let op! Het oude pad verdwijnt niet, ze blijft er naast liggen.

Onder hoge stress ben je geneigd om weer terug te grijpen naar bekende oude patronen. Het oude vertrouwde pad weer te kiezen (ja…. je bent moe en je duikt in je automatische piloot).

Mensen kunnen echt veranderen en daar is geduld voor nodig. Je merkt het als je een les leert. Dan verandert de context namelijk. Zaken die vroeger belangrijk leken zijn minder belangrijk geworden. En vice versa. Maar dan is het nog niet voorbij. Het moment komt dat je aan jezelf kunt bewijzen dat je hebt geleerd, je realiserende dat het altijd een zwakke plek zal blijven. Het is het verschil tussen bewust en onbewust door het leven gaan.

Advertenties

Hoe creëer je chaos in je hoofd?

25 Okt

Door Elysa Kramer

Gisteren was ik bij mijn moeder en wat ik al een hele tijd heb zien aankomen is nu gebeurd. Naar huis gestuurd door de bedrijfsarts omdat ze zich veel te druk maakt. Een veel te hoge bloeddruk!

Mijn moeder kan geen NEE zeggen. Op haar werk krijgt ze het maar drukker en drukker met alle gevolgen van dien.

“Pfffff….. ik moet assertiever worden vindt de bedrijfsarts”, zegt ze. “En daarbij iets aan mijn chaos doen !”

-“Chaos?” zeg ik. “Mam, je bent net als een aanvaller van een voetbalteam. Je krijgt een bal aangespeeld die je richting doel moet trappen om te scoren. Maar dan speelt een ander je nog een bal aan. Toe maar, zeg jij en jij draalt met twee ballen. En dan komt er een derde bal, hoe lastig het ook is, om zoveel ballen tegelijk bij je proberen te houden…. je zegt ja en neemt alweer een vierde bal aan!”

“En waar het doel is, dat weet ik dan al lang niet meer,” zegt mams. Ze lacht. Ineens beseft ze heel goed waar haar chaos vandaan komt.

En hoe je de chaos weer uit je hoofd krijgt? Lees: Uit de war

O zo herkenbaar gedicht van Portia Nelson over vallen, opstaan en leren.

21 Okt

Autobiography in Five Short Chapters

There’s a hole in the sidewalk by Portia Nelson

Chapter 1

I walk down the street.
There is a deep hole in the sidewalk.
I fall in.
I am lost … I am helpless.
It isn’t my fault.
It takes forever to find a way out.

Chapter 2

I walk down the same street.
There is a deep hole in the sidewalk.
I pretend I don’t see it.
I fall in again.
I can’t believe I am in the same place.
But it isn’t my fault.
It still takes a long time to get out.

Chapter 3

I walk down the same street.
There is a deep hole in the sidewalk.
I see it is there.
I still fall in … it’s a habit.
My eyes are open.
I know where I am.
It is my fault.
I get out immediately.

Chapter 4

I walk down the same street.
There is a deep hole in the sidewalk.
I walk around it.

Chapter 5

I walk down another street.


Faal en geniet ervan

21 Okt

Door Elysa Kramer

“Faal en geniet ervan”, zegt ze en ik kijk haar met ongelovige ogen aan. “Faal en geniet ervan?” Een combinatie die mij als rechtgeaard perfectionist onmogelijk lijkt.

Elf jaar geleden viel ik in een diepe burnout. Mijn overdreven perfectionisme had me zover gebracht. Om er weer bovenop te komen, had ik een personal coach in de arm genomen. Dit verhaaltje gaat over een bijzondere coachingssesie en wat ik daarna deed.

Mijn coach Robbi lacht en houdt me de spiegel voor. “Om te beletten dat je niet aan je eigen belachelijk hoge verwachtingen voldoet, heb je steeds teveel van jezelf gevergd. Mislukken is het ergste wat jou kan gebeuren, fouten maken ook en je hebt er steeds alles aan gedaan om falen en mislukken te voorkomen.”

Ik knik, ik was niet voor niets in een burn-out beland.

“Is er een droom wat je had als kind, maar dat buiten jouw mogelijkheden lag?”

Ik denk even na en dwaal af naar een herinnering , toen ik als kind droomde balletdanseres te worden. Als achtjarig kind was ballet, dans en zang mijn leven. Helaas realiseerde ik me op een gegeven moment dat ik niet over voldoende talent en toewijding beschikte.

“Faal en geniet ervan! Dat is je huiswerk voor de volgende keer.”

Die zaterdag blader ik in de Volkskrant. Mijn oog valt op de volgende advertentie: AIDA . Musical Tim Rice & Elton John. Danseressen gevraagd. Ik trek de stoute schoenen aan en solliciteer. Tot mijn grote verbazing word ik uitgenodigd voor een auditie. In Amsterdam vindt de auditie plaats. Met mijn uitgeputte lichaam en slecht functionerende geheugen doe ik mee aan een dansauditie voor de Aida Musical.

Honderd professionele danseressen warmen zich alvast op. Spagaten, dubbelgevouwen lijven. Ik ben diep onder de indruk. “Hoe vaak train jij per week? “vraagt een meisje aan een ander meisje die zich helemaal staat uit te sloven. “Ik train drie uur per dag, vijf dagen in de week”, zegt ze en dan kijken ze allebei naar mij.

“O”, zeg ik stamelend. Ik realiseer me waar ik in ben terecht gekomen en kijk naar het gat van de deur. Hoe kan ik me zo onopvallend mogelijk uit de voeten maken?

De choreograaf begint en iedereen is uiterst geconcentreerd bezig om zich de danspassen eigen te maken. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 en 8! Ik sta achter aan. Dan kan niemand me zien. “Changez!” wordt er geroepen en ineens sta ik vooraan. “Oef!” De eerste acht passen onthouden dat gaat nog wel, maar mijn burn-out hoofd wil niet meer verder onthouden en ik sta te piassen. “Geeft niet, ” zeg ik mild tegen mezelf.

Na de pauze dansen de eerste vier meiden voor de jury. Het zweet begint me nu echt uit te breken. Nee! Ik ga door tot het bittere eind.

Als de letter K aan de beurt is, hoor ik mijn naam.

Daar sta ik dan. Een droom die uitkomt. IK! Die auditie doe voor een musical. En ik bak er helemaal niets van. Ik zie hoe iedereen naar me kijkt en voel me heel klein. Maar dan ineens hoor ik de stem van mijn coach “Geniet ervan! Je hoeft niet alles te kunnen. Niemand is perfect.”

Als de muziek klaar is loop ik met rechte rug uit de zaal. Ik heb er van genoten. Om met stijl af te gaan. Moed. Om te falen. Een mooi medicijn om mij van mijn perfectionisme te genezen.

Kun jij de allerergst denkbare toekomst leren verdragen…

1 Apr

De laatste dagen trad hoogleraar Ad Verkerk met de volgende wetenschappelijke resultaten in het nieuws: piekeren is zeker af te leren. Deze  behandelingen uit het onderzoek zijn er op gericht mensen te leren onzekere of onduidelijke situaties, die inherent aan het leven zijn, beter te leren verdragen. Klik hier voor een uitgebreid artikel in de Gezondheiskrant over dit onderzoek.

Piekervrij Oefening I

“Bereid je op het allerergste voor…”

Als je aan het piekeren bent, stop dan even.

Stel jezelf de worst-case-scenario vraag:

‘Wat is het allerergste dat er zou kunnen gebeuren?’

Luister dan naar je eigen antwoord en vraag jezelf, stel dat dat gebeurt, wat zou je kunnen doen, om er het beste van te maken. ‘If life gives you lemons, than make lemonade!’ Stel jezelf hierna de volgende vraag: Hoe waarschijnlijk is het dat het allerergste wat je zou kunnen overkomen ook echt plaats gaat vinden?

Piekervrij Oefening II Zelfonderzoek voor doemdenkers

Piekervrij Oefening III Op zoek naar de McGyver in jou!

Piekervrij Oefening IV Het leven als een verassing zien