Tag Archives: veerkracht

Als het goed is dan is het goed, als het niet goed is dan is het soms ook goed..

1 Nov

Sprookje

Een arme Chinees riep de jaloezie op van de rijkste mensen van het land, want hij bezat een buitengewoon wit paard. Iedere keer als men hem voor het dier een fortuin aanbood, antwoordde de oude man: “Dit paard is meer dan een dier voor mij, hij is een vriend en ik kan hem niet verkopen?”


Op een dag verdween het paard. De buren die voor de lege stal bijeengekomen waren, gaven hun mening: “Arme idioot, dit was te verwachten dat dit dier gestolen zou worden. Waarom heeft hij het niet verkocht? Wat een ongeluk!”

De boer bleek wat bedachtzamer te zijn: “We moeten niet overdrijven, zei hij. We kunnen stellen dat het paard niet meer in de stal staat. Dat is een feit. De rest is een oordeel van uw kant. Hoe weet u of het een ongeluk of een geluk is? We kennen slechts een deel van deze geschiedenis. Wie weet wat er nog zal gebeuren?”

De mensen maakten de oude man belachelijk. Al heel lang vonden ze hem maar een onnozele idioot. Twee weken later kwam het witte paard terug. Het dier was niet gestolen, hij had zelf de benen genomen en was naar de groene weide gegaan. En na zijn escapade kwam hij terug met een twaalftal wilde paarden. Opnieuw kwamen de dorpelingen samen: “Je had gelijk. Het was geen ongeluk, maar een zegen.”

-“Zover wil ik niet gaan,” zei de boer. “Laten we ons beperken tot de constatering dat het paard is teruggekomen. Hoe weten we of het een geluk is of een ongeluk. Het is slechts een deel van een hele geschiedenis. Kunnen we door een zin te lezen de inhoud van een boek kennen?”

De dorpelingen gingen uiteen, ervan overtuigd dat de oude man raaskalde. Twaalf mooie paarden krijgen was ontegenzeglijk een gift uit de hemel. Wie kon dat nou ontkennen? De zoon van de boer nam de taak op zich de wilde paarden te dresseren. Een van hen wierp hem op de grond en vertrapte hem. De dorpelingen kwamen weer bijeen en gaven hun mening:
“Arme vriend! Je had gelijk, deze wilde paarden hebben je geen geluk gebracht. Je enige zoon is verlamd. Wie zal je bijstaan in je oude dagen? Je bent echt te beklagen!”
-“Niet zo snel,” antwoordde de boer. “Mijn zoon kan zijn benen niet meer gebruiken. Dat is alles. Wie weet wat het ons zal brengen. Het leven laat zich beetje bij beetje zien, niemand kan de toekomst voorspellen.”
Enige tijd later brak de oorlog uit en alle jonge mensen van het dorp moesten het leger in, behalve de invaliden.
“Oude man”, klaagden de dorpelingen, “je had gelijk. Jouw zoon kan niet meer lopen, maar hij blijft bij je terwijl onze kinderen de dood tegemoet lopen.”

Vrij verteld naar een sprookje van Lao Tse.

Advertenties

O zo herkenbaar gedicht van Portia Nelson over vallen, opstaan en leren.

21 Okt

Autobiography in Five Short Chapters

There’s a hole in the sidewalk by Portia Nelson

Chapter 1

I walk down the street.
There is a deep hole in the sidewalk.
I fall in.
I am lost … I am helpless.
It isn’t my fault.
It takes forever to find a way out.

Chapter 2

I walk down the same street.
There is a deep hole in the sidewalk.
I pretend I don’t see it.
I fall in again.
I can’t believe I am in the same place.
But it isn’t my fault.
It still takes a long time to get out.

Chapter 3

I walk down the same street.
There is a deep hole in the sidewalk.
I see it is there.
I still fall in … it’s a habit.
My eyes are open.
I know where I am.
It is my fault.
I get out immediately.

Chapter 4

I walk down the same street.
There is a deep hole in the sidewalk.
I walk around it.

Chapter 5

I walk down another street.


Your joy is your sorrow unmasked-Kahlil Gibran (gedicht)

5 Mrt

On Joy and Sorrow
Kahlil Gibran


Your joy is your sorrow unmasked.
And the selfsame well from which your laughter rises was oftentimes filled with your tears.
And how else can it be?
The deeper that sorrow carves into your being, the more joy you can contain.
Is not the cup that holds your wine the very cup that was burned in the potter’s oven?
And is not the lute that soothes your spirit, the very wood that was hollowed with knives?
When you are joyous, look deep into your heart and you shall find it is only that which has given you sorrow that is giving you joy.
When you are sorrowful look again in your heart, and you shall see that in truth you are weeping for that which has been your delight.

Some of you say, “Joy is greater thar sorrow,” and others say, “Nay, sorrow is the greater.”
But I say unto you, they are inseparable.
Together they come, and when one sits, alone with you at your board, remember that the other is asleep upon your bed.

Verily you are suspended like scales between your sorrow and your joy.
Only when you are empty are you at standstill and balanced.
When the treasure-keeper lifts you to weigh his gold and his silver, needs must your joy or your sorrow rise or fall.

Kahlil Gibran- The Prophet Collection

We willen allemaal zekerheid in ons leven creëren..

27 Feb

Christchurch: the future comes one day at a time

We willen allemaal zekerheid in ons leven creëren maar misschien is dat wel helemaal niet mogelijk. Laura Donker van Piekervrij schreef hier een blog over op haar vakantie in Nieuw-Zeeland. Godzijdank zat zij op het Noordereiland toen de aardbeving plaatsvond. Een verslag van Laura hoe de aardbeving daar van zo dichtbij door haar beleefd wordt.

Aannames kunnen mooie dingen op een afstand houden

14 Sep

Door Laura Donker

Tijdens een van mijn laatste reizen kwam ik een passagier tegen die tien jaar geleden een dwarslaesie had opgelopen tijdens een middag zwemmen. We raakten aan de praat over zijn situatie. Hij was erg opgewekt en hij straalde niets uit wat medelijden op kon wekken. Sterker nog hij straalde een bepaalde positiviteit uit wat me erg intrigeerde. Hij gaf aan dat hij hoop had, deze was gevestigd op een onderzoek wat waarschijnlijk als resultaat zal hebben dat hij over tien jaar weer kan lopen. Veel dingen die deze man me vertelde raakten me, hij had meer oog voor de kleine dingen in het leven, kon genieten van kleine momenten, had meer rust gevonden.

Wat me erg is bij gebleven is hetgeen hij vertelde over zijn aannames en hoe deze hem soms nog meer belemmeren dan zijn dwarslaesie zelf.

Hij had zich er bij neergelegd dat hij bepaalde dingen niet meer zou kunnen doen, dat hij bijvoorbeeld niet meer zou kunnen zeilen, nooit zou kunnen parachute springen, niet meer zou kunnen bungeejumpen. Tot hij op een dag in aanraking kwam met een organisatie in Maarssen die mensen met een handicap ondersteunen in het zelfstandig kunnen zeilen. Van het een kwam het ander tot hij op een dag alleen in een bootje aan het zeilen was. Hij heeft nu zelfs plannen om mee te doen met de paralympics!

Na onderzoek bleek dat hij veel meer kon dan waar hij op had gehoopt, hij kon parachute springen, hij kon bungeejumpen om maar een paar voorbeelden te noemen. Toch is hij er niet meteen mee begonnen. Hij gaf aan dat zijn hoofd niet meewerkte, die kon het allemaal nog niet bevatten, die zond nog steeds informatie uit dat hij dat allemaal niet meer zou kunnen vanwege zijn dwarslaesie.

Dit hebben we allemaal, ideeën in ons hoofd die ons er van overtuigen dat we dingen niet zouden kunnen. We verzinnen allemaal redenen, ik ben niet mooi genoeg, niet slim genoeg, heb niet genoeg tijd, niet genoeg geld etcetc. Dit zijn excuses, zet ze overboord en ga doen wat je wilt doen. Onderzoek die aannames die jou belemmeren te doen wat je wilt.

Wat zijn jouw excuses?