Tag Archives: perfect

Faal en geniet ervan

21 Okt

Door Elysa Kramer

“Faal en geniet ervan”, zegt ze en ik kijk haar met ongelovige ogen aan. “Faal en geniet ervan?” Een combinatie die mij als rechtgeaard perfectionist onmogelijk lijkt.

Elf jaar geleden viel ik in een diepe burnout. Mijn overdreven perfectionisme had me zover gebracht. Om er weer bovenop te komen, had ik een personal coach in de arm genomen. Dit verhaaltje gaat over een bijzondere coachingssesie en wat ik daarna deed.

Mijn coach Robbi lacht en houdt me de spiegel voor. “Om te beletten dat je niet aan je eigen belachelijk hoge verwachtingen voldoet, heb je steeds teveel van jezelf gevergd. Mislukken is het ergste wat jou kan gebeuren, fouten maken ook en je hebt er steeds alles aan gedaan om falen en mislukken te voorkomen.”

Ik knik, ik was niet voor niets in een burn-out beland.

“Is er een droom wat je had als kind, maar dat buiten jouw mogelijkheden lag?”

Ik denk even na en dwaal af naar een herinnering , toen ik als kind droomde balletdanseres te worden. Als achtjarig kind was ballet, dans en zang mijn leven. Helaas realiseerde ik me op een gegeven moment dat ik niet over voldoende talent en toewijding beschikte.

“Faal en geniet ervan! Dat is je huiswerk voor de volgende keer.”

Die zaterdag blader ik in de Volkskrant. Mijn oog valt op de volgende advertentie: AIDA . Musical Tim Rice & Elton John. Danseressen gevraagd. Ik trek de stoute schoenen aan en solliciteer. Tot mijn grote verbazing word ik uitgenodigd voor een auditie. In Amsterdam vindt de auditie plaats. Met mijn uitgeputte lichaam en slecht functionerende geheugen doe ik mee aan een dansauditie voor de Aida Musical.

Honderd professionele danseressen warmen zich alvast op. Spagaten, dubbelgevouwen lijven. Ik ben diep onder de indruk. “Hoe vaak train jij per week? “vraagt een meisje aan een ander meisje die zich helemaal staat uit te sloven. “Ik train drie uur per dag, vijf dagen in de week”, zegt ze en dan kijken ze allebei naar mij.

“O”, zeg ik stamelend. Ik realiseer me waar ik in ben terecht gekomen en kijk naar het gat van de deur. Hoe kan ik me zo onopvallend mogelijk uit de voeten maken?

De choreograaf begint en iedereen is uiterst geconcentreerd bezig om zich de danspassen eigen te maken. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 en 8! Ik sta achter aan. Dan kan niemand me zien. “Changez!” wordt er geroepen en ineens sta ik vooraan. “Oef!” De eerste acht passen onthouden dat gaat nog wel, maar mijn burn-out hoofd wil niet meer verder onthouden en ik sta te piassen. “Geeft niet, ” zeg ik mild tegen mezelf.

Na de pauze dansen de eerste vier meiden voor de jury. Het zweet begint me nu echt uit te breken. Nee! Ik ga door tot het bittere eind.

Als de letter K aan de beurt is, hoor ik mijn naam.

Daar sta ik dan. Een droom die uitkomt. IK! Die auditie doe voor een musical. En ik bak er helemaal niets van. Ik zie hoe iedereen naar me kijkt en voel me heel klein. Maar dan ineens hoor ik de stem van mijn coach “Geniet ervan! Je hoeft niet alles te kunnen. Niemand is perfect.”

Als de muziek klaar is loop ik met rechte rug uit de zaal. Ik heb er van genoten. Om met stijl af te gaan. Moed. Om te falen. Een mooi medicijn om mij van mijn perfectionisme te genezen.

Advertenties

Imperfectie… heerlijk.

19 Okt

(hieronder een reactie van Mark van http://www.voorpositiviteit.nl op een van onze posts. Zo’n gaaf gedicht willen we graag met jullie delen, dank Mark!)

Onderstaand gedicht is volgens Mark voor perfectionisten erg inspirerend en vermakelijk. Het gedicht komt uit ‘Schrijvend tot jezelf komen’ en is geschreven door Saskia de Bruin.

Ode aan de prutsers

Lang leve de prutsers
Hoera voor het halve werk, gemakzucht, luiheid en de moed om af te raffelen.
Eer aan degene die niet het beste hoeft te geven van zichzelf.
Een buiging voor zomaar ergens beginnen, ook al weet je niet of je het kunt.

Alles waar je van droomt, kun je in ieder geval slecht of matig.
Dus waarom niet gewoon beginnen.
Wacht niet langer omdat je het nog niet kunt.
Schrijf het niet af omdat het vast niets wordt.
Slecht schrijven is toch schrijven.
Matig toneel spelen is het begin van je droom.
Vals zingen kan heerlijk zijn.
En het kan alleen maar beter worden.

Dus begin prutsend aan je passies.
Hoera voor het broddelwerk.
Een buiging voor gerommel en gespeel.
Eer aan degene die zomaar wat doet.

Lang leve de pret van het hoe dan ook doen.

Perfection is in the eyes of the beholder…

22 Apr

Presteren, hoge cijfers halen, onvoldoendes vermijden. Drie doelstellingen van de perfectionist. Maar is dit ook echt perfect volgens Otto’s maatstaven? Een andere blik op een perfect schoolrapport. 

Persoonlijke blog, Elysa Kramer

De geboorte van een perfectionist

Ik had best mooie cijfers op mijn rapport, maar als ik mijn cijferlijst aan mijn familie liet zien was hun eerste reactie: ‘Waarom heb je een 5 voor Aardijkskunde en een 5,5 voor Natuurkunde?”  De mooie 8-en en 9-s daar keken ze niet eens naar (Geschiedenis, Nederlands, Gym en Tekenen).

Mijn tijd en energie besteedde ik het volgende semester aan de vakken waar ik het cijfer van op wilde krikken omdat die vakken pas echt belangrijk waren. Immers: als je wilt slagen in deze maatschappij, en een belangrijk vak wilde studeren, dan heb je hoge cijfers nodig over de hele linie, zo was het motto!

Impliciet heb ik als puber de conclusie getrokken dat ik niet van mijn kwaliteiten moet uitgaan en mijn tijd en aandacht vooral moet besteden aan dingen die ik niet zo goed kan en vooral ook niet leuk vindt! Als iets vanzelf en gemakkelijk gaat, dan is dat normaal. En trouwens daar waar ik goed in ben, zijn niet de vakken waar ik later veel profijt van ga  hebben -Ik laat even de stem van familieleden en strenge innerlijke criticus van toen horen –  Een perfectionist werd geboren.

Anders

Ouderavond op het Atheneum. Een paar jaren terug zit Otto (mijn vriends vader)  bij zijn klassementor. De man kijkt Otto ernstig aan van over zijn leesbrilletje. In zijn hand heeft hij een kopie van de cijferlijst van Jeroen. ‘Kijk,’ zegt de man. ‘Er zit veel meer in Jeroen dan wat er nu uitkomt. Op zijn cijferlijst staan allemaal vijven en zessen behalve die twee 7,5-en.’

Otto kijkt de mentor boos aan: ‘Wat!! Ik heb nog zo gezegd tegen die jongen!’

De mentor stemt heftig knikkend in.

Otto gaat verder: ‘Hij mag van mij niet te lang met zijn neus in de boeken en hoger dan een zes halen. En dan haalt hij toch nog twee 7,5-en. Dát hadden we niet afgesproken. Zonde van zijn tijd… Het echte leven leer je op straat. ‘

Hoe definieer jij perfectie? En staat er in jouw perfecte omschrijving van perfectie ook genieten van het leven omschreven?

Hakuna Matate! Have a perfect friday..

Elysa

De kunst van imperfectie voor perfectionisten

4 Apr

We moeten onszelf als mooi en uniek zien, als een perfecte schepping. Dat geven we onze kinderen ook mee. Jij bent helemaal perfect, laat niemand je iets anders vertellen. Maar is het niet de betekenis ofwel het gevolg die we aan perfectie hangen waar het eigenlijk om draait. Jij bent perfect, dus jij hoort er bij, jij bent het waard.

Door Laura Donker

Zou het niet beter zijn om te zeggen: je bent niet helemaal perfect, maar dat hoeft ook niet, jij bent het waard om hier te zijn, jij kunt veel betekenen. Ondanks dat je niet perfect bent ben je gewoon goed genoeg!

Het lijkt wel of we het beeld van perfectie willen hooghouden. Het is iets wat we naar lijken te streven. Maar de werkelijkheid leert ons dat niemand perfect is, misschien is dat wel het perfecte van de mensheid.

Stel dat je je niets zou aantrekken van  ‘het perfecte plaatje’ en je gewoon jezelf bent. Je los laat wie je denkt dat je zou moeten zijn en plaats maakt voor wie je echt bent. Wie ben je dan, hoe ziet je leven er uit? Veranderen er dingen of blijft alles bij het oude?

Wetenschappelijk onderzoek toont aan: mensen die geloven in zichzelf , zichzelf op waarde in weten te schatten, zowel hun positieve als hun minder positieve kanten erkennen en accepteren, blijken succesvoller en gelukkiger te zijn dan mensen die dat niet kunnen.

Hetzelfde onderzoek laat zien dat een belangrijke eigenschap van deze mensen is dat ze zich kwetsbaar op durven te stellen. Ze zien kwetsbaarheid niet als iets negatiefs maar als een manier om dingen te realiseren in het leven. Ze durven zichzelf bloot te geven en hun behoeften te tonen, zonder de garanties voor de uitkomst. Ze geloven er in dat je authentiek kunt zijn en laten dit geloof niet beïnvloeden door negatieve reacties hierop. Ze realiseren zich dat een reactie van iemand alles zegt over deze persoon en  laten zich daar niet door leiden waardoor ze zelf in control zijn.

Als uit onderzoek dan blijkt dat je kwetsbaar opstellen zo positief is , waarom is het dan toch voor veel mensen moeilijk en wordt het soms zelfs vertaald als gevaarlijk.  Ik denk dat dat te maken heeft met het verwachtingspatroon dat mensen hebben, als ik me zo en zo presenteer dan heb ik de meeste kans op succes. Als je daar echt van overtuigd bent dan is het ook wel erg riskant om daar aan te sleutelen. Je zou dan maar zo kwijt kunnen raken wat je tot nu toe hebt gerealiseerd met het imago dat je naar buiten hebt laten zien. Toch kan het goed zijn dat deze aanname niet helemaal klopt. Want je kunt nooit helemaal zeker weten wat je met een bepaald plaatje verkrijgt en wat je voorkomt. Dat weet je vaak pas als je iets anders laat zien.

Wat wel zeker is dat je uiteindelijk gewoon bent wie je bent, met al je talenten en valkuilen. Als je daar te ver van af gaat staan val je vroeg of laat door de mand, word je vroeg of laat als niet authentiek ervaren.

Er was een tijd dat we niet zo moeilijk deden over onze tekortkomingen, het hoorde er gewoon bij. Je was goed in het ene en het andere kon je maar beter laten. Een tijd waarin we onszelf niet zo vreselijk serieus namen en gewoon konden lachen om onze imperfecties, een tijd waarin we gewoon onszelf konden zijn. Als kind ‘waren we gewoon’, maar in feite kan dat nog steeds.

denkpatronen – perfectionisme

17 Sep

door Elysa Kramer

Tien jaar geleden ben ik van mijn overdreven perfectionisme genezen door een onmogelijke opdracht van mijn coach Robbi. Ze zei tegen mij: “Faal en geniet ervan, dat is je huiswerk voor de volgende keer”. Klik hier als je  wilt lezen hoe ik mezelf ongelofelijk voor aap heb gezet op de auditie voor de Aida Musical. 

‘ Al dat gestreef naar een tien, terwijl ik wil leven met een zeven!’ ,  is een inspirerend lied voor de overdreven perfectionist die altijd maar de lat veel te hoog voor zichzelf legt (met dank aan  Annemieke, collega trainer (en perfectioniste) .