Tag Archives: experiment

Faal en geniet ervan

21 Okt

Door Elysa Kramer

“Faal en geniet ervan”, zegt ze en ik kijk haar met ongelovige ogen aan. “Faal en geniet ervan?” Een combinatie die mij als rechtgeaard perfectionist onmogelijk lijkt.

Elf jaar geleden viel ik in een diepe burnout. Mijn overdreven perfectionisme had me zover gebracht. Om er weer bovenop te komen, had ik een personal coach in de arm genomen. Dit verhaaltje gaat over een bijzondere coachingssesie en wat ik daarna deed.

Mijn coach Robbi lacht en houdt me de spiegel voor. “Om te beletten dat je niet aan je eigen belachelijk hoge verwachtingen voldoet, heb je steeds teveel van jezelf gevergd. Mislukken is het ergste wat jou kan gebeuren, fouten maken ook en je hebt er steeds alles aan gedaan om falen en mislukken te voorkomen.”

Ik knik, ik was niet voor niets in een burn-out beland.

“Is er een droom wat je had als kind, maar dat buiten jouw mogelijkheden lag?”

Ik denk even na en dwaal af naar een herinnering , toen ik als kind droomde balletdanseres te worden. Als achtjarig kind was ballet, dans en zang mijn leven. Helaas realiseerde ik me op een gegeven moment dat ik niet over voldoende talent en toewijding beschikte.

“Faal en geniet ervan! Dat is je huiswerk voor de volgende keer.”

Die zaterdag blader ik in de Volkskrant. Mijn oog valt op de volgende advertentie: AIDA . Musical Tim Rice & Elton John. Danseressen gevraagd. Ik trek de stoute schoenen aan en solliciteer. Tot mijn grote verbazing word ik uitgenodigd voor een auditie. In Amsterdam vindt de auditie plaats. Met mijn uitgeputte lichaam en slecht functionerende geheugen doe ik mee aan een dansauditie voor de Aida Musical.

Honderd professionele danseressen warmen zich alvast op. Spagaten, dubbelgevouwen lijven. Ik ben diep onder de indruk. “Hoe vaak train jij per week? “vraagt een meisje aan een ander meisje die zich helemaal staat uit te sloven. “Ik train drie uur per dag, vijf dagen in de week”, zegt ze en dan kijken ze allebei naar mij.

“O”, zeg ik stamelend. Ik realiseer me waar ik in ben terecht gekomen en kijk naar het gat van de deur. Hoe kan ik me zo onopvallend mogelijk uit de voeten maken?

De choreograaf begint en iedereen is uiterst geconcentreerd bezig om zich de danspassen eigen te maken. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 en 8! Ik sta achter aan. Dan kan niemand me zien. “Changez!” wordt er geroepen en ineens sta ik vooraan. “Oef!” De eerste acht passen onthouden dat gaat nog wel, maar mijn burn-out hoofd wil niet meer verder onthouden en ik sta te piassen. “Geeft niet, ” zeg ik mild tegen mezelf.

Na de pauze dansen de eerste vier meiden voor de jury. Het zweet begint me nu echt uit te breken. Nee! Ik ga door tot het bittere eind.

Als de letter K aan de beurt is, hoor ik mijn naam.

Daar sta ik dan. Een droom die uitkomt. IK! Die auditie doe voor een musical. En ik bak er helemaal niets van. Ik zie hoe iedereen naar me kijkt en voel me heel klein. Maar dan ineens hoor ik de stem van mijn coach “Geniet ervan! Je hoeft niet alles te kunnen. Niemand is perfect.”

Als de muziek klaar is loop ik met rechte rug uit de zaal. Ik heb er van genoten. Om met stijl af te gaan. Moed. Om te falen. Een mooi medicijn om mij van mijn perfectionisme te genezen.

Advertenties

Een nachtje erover slapen.

15 Jun

Een moeilijke beslissing is niet snel genomen. Zelfs als je dat zou willen, eens een keer wel besluitvaardig zijn en daadkrachtig. Als je het nog niet weet is het beste advies niet een nachtje piekeren, maar om even iets anders te doen. Er niet aan te denken door bijvoorbeeld er een nachtje over te slapen.

Door Elysa Kramer

Kies een auto

Maarten Bos, Sociaal Psycholoog  aan de Radboud Universiteit te Nijmegen vond bewijs dat ons onbewuste brein heel goed in staat is een afweging te maken, terwijl we iets anders aan het doen zijn. In een experiment kregen proefpersonen informatie over verschillende modellen auto’s. Een aantal auto’s hadden vele leuke maar irrelevante accesoires, terwijl andere auto’s minder, maar wel belangrijkere accesoires bezaten.

Even tussendoor een afweging maken

Aan de proefpersonen werd gevraagd welke van  de auto’s van een betere kwaliteit was. De groep die meteen een beslissing daarover moest nemen, koos voor een auto met veel toeters en bellen die eigenlijk weinig relevant waren. Proefpersonen die even iets anders tussendoor deden, kozen voor de kwalitatief betere auto’s. Conclusie van het experiment was dat we in onze slaap, wellicht beter kunnen differentieren tussen hoofd- en bijzaken om vervolgens de volgende ochtend fris en fruitig met een kwalitatief goede beslissing te komen! Ons onbewuste regelt het allemaal. Zolang we de tijd ervoor nemen om alle informatie tot ons te nemen en ons onbewuste de tijd te geven de informatie te rangordenen zodat een goede afweging gemaakt kan worden.

Mannetjes zijn aan het zoeken

Dit lezende realiseer ik me dat ik meestal op deze manier mijn beslissingen neem. Van de buitenkant ziet het eruit alsof ik mijn beslissingen met mijn hart, of in het ergste geval, als een kip zonder kop neem. Maar, zoals ik dat vaker benoem: de mannetjes in mijn hoofd zijn aan het zoeken naar het juiste antwoord. Als ze het weten dan verwittigen ze mij!

Als jij een complexe beslissing moet nemen pieker jij dan een nachtje, of slaap je er dan een nachtje over?

 

Het effect als je de wolkjes rond je hoofd laat verdwijnen…

30 Apr

Zat te bladeren in mijn oude blogs en kwam het onderstaande verhaal tegen van lang geleden. Soms kunnen er mooie dingen gebeuren als je echt contact durft te maken met mensen! Geniet van deze mail van een stralende cursist. 

Reactie van een cursist 
—–Oorspronkelijk bericht—–
Van: Een stralende cursist
Verzonden: maandag 18 april 2005 10:54
Aan: Encouragement
Onderwerp: Re: zaterdag

Elysa en Peggy,

Nog eens bedankt voor de inspirerende zaterdag…er is echt iets gebeurd met mij…

En wat zaterdagavond betreft….ongelofelijk wat me is overkomen!

Ik ging zaterdagavond met m’n beste vriendin op stap in ons vertrouwde café. 
Zij voelde zich spijtig genoeg niet lekker …vele zwarte wolkjes boven haar hoofd. Zelf was ik in een state die ik eigenlijk nog niet veel heb beleefd en die wolken konden daar geen verandering in brengen. Ik straalde en gloeide dankzij de inspiratie die ik van jullie had gekregen. Mijn bedoeling was om tenminste één fijn contact te leggen die avond. Alleen al dat idee stemde me vrolijk en m’n lampje brandde volop. 

Ik zit enthousiast mijn verhaal van de workshop te vertellen aan mijn vriendin en plots komt er een indrukwekkende man van 72 jaar binnen. Hij komt daar met een jongere vriend en komt zich naast ons zetten. Even later spreekt die oude man me aan en tot mijn verbazing krijg ik van hem, op een zeer respectvolle wijze, een lading complimenten, een uitnodiging voor een groot feest ter ere van zijn verjaardag binnenkort en tenslotte 6 rozen. 

Goed, onze avond gaat verder… We nemen afscheid van onze oude vriend want mijn vriendin en ik hadden met enkele vrienden van haar afgesproken op een party elders. The 30+ party! We komen binnen, ik zie vele jonge en zoekende mensen draaien en dansen binnen hun eigen vriendenklikjes….en ik zie blikken van links naar rechts gaan maar geen toenaderingen…

Ik heb mijn rozen meegenomen naar het feestje en ik ben in volle stemming! Ik herinnerde me de woorden van jou, Elysa, over het mooie cadeau van een compliment te geven aan iemand. Even later ga ik de massa mensen in en zoek 6 gegadigden om een roos te overhandigen. Resultaat: 6 compleet vreemde mensen hebben van mij een roos gekregen, samen met een gemeend compliment en een fijn oogcontact, met de big smile van een stralende Mij.
6 mensen hebben allemaal geweldig positief gereageerd, ik heb fijne contacten gehad en ik zag bij hen plots een lampje aangaan!
Na verloop van tijd zag ik dat de rozen hun ronde deden…..mannen aan vrouwen en vrouwen aan mannen, speelse contacten dankzij uitwisseling van roosjes…vriendenklikjes opengebroken….héérlijk!!!!!

En ik, ik heb een prachtige man leren kennen (niet dankzij de rozen), die ik de laatste weken al een aantal keren vluchtig had ontmoet en kort had gesproken. En eigenlijk hadden we nooit écht contact gelegd… zaterdag dus wel. Mijn lampje deed hem iets, hij zei letterlijk ‘wat is er jou overkomen? zo had ik je nog nooit gezien!’. Zijn lampje ging ook aan. We zijn gisterenavond samen pizza gaan eten. Ik ben verliefd geworden en hij vindt me geweldig…en de rest, dat zien we wel…

Bedankt Elysa!
Bedankt Peggy!

Zelfonderzoek voor doemdenkers

20 Sep

Door Laura Donker & Elysa Kramer

 

Doemdenkers zien de toekomst somber tegemoet. Speciaal voor hen een klein experiment.

1. Schrijf al je zorgen op

Om eens te onderzoeken hoe vaak je je druk maakt, om situaties die uiteindelijk niet plaatsvinden,  kun je zes weken  een piekerdagboek bijhouden. Schrijf in het piekerdagboek alle zorgen over de toekomst op waar je over piekert. Schrijf zo gedetaileerd mogelijk op waarover je piekert, waar je bang voor bent, wat je zou willen voorkomen enzovoort. Schrijf je piekergedachten alleen op de rechterpagina’s van je piekerdagboek.

2. Evalueer

Na afloop lees je terug waar je je een zes weken geleden zorgen over maakte. Hoe vaak is het voorgekomen dat je je om niets zorgen maakte? En als het dan toch voorkwam? Kon je het aan? Of viel het mee? Schrijf je bevindingen op, op de linkerbladzijde naast je piekergedachten.

3. Tenslotte

We maken ons vaak meer zorgen om wat er komen gaat , dan wat er uiteindelijk komt. Piekeren kan allerlei redenen hebben. Maar een veel voorkomend fenomeen is dat er gepiekerd wordt over iets wat zou kunnen plaatsvinden,  maar wat achteraf niet komt.