Tag Archives: excuses

Leugens rondom piekeren

18 Okt

Door Elysa Kramer en Laura Donker

Mensen piekeren omdat ze verwachten dat het gepieker ze uiteindelijk iets gaat opleveren. Eigenlijk houden ze zichzelf een klein beetje voor de gek. In dit artikel lees je over de vier leugens van het piekeren.

Leugen 1:
Als ik maar begrijp waarom, kan ik het accepteren en loslaten.
Pieker jij misschien omdat je er niet tegen kunt wanneer jij iets of iemand niet begrijpt? Nadenken is voor jou dan een strategie om meer begrip te krijgen. Meer duidelijkheid te krijgen. Je blijft net zo lang nadenken tot het voor jou helder wordt.

Leugen 2:
Als ik er maar lang genoeg over nadenk, kan ik problemen in de toekomst voorkomen. Zo zie ik nooit wat over het hoofd en ben ik op alles voorbereid. 

Een goede voorbereiding is het halve werk. Dat is waar. Je wilt niet voor verassingen komen te staan, alles ingedekt hebben. Je bent goed in het bedenken van doemscenario’s.  Je voorstellen wat er allemaal mis zou kunnen gaan lukt ook goed. En je gaat net zolang door met zoeken van oplossingen voor mogelijke problemen totdat je het gevoel hebt dat je alles onder controle hebt.

Leugen 3:
Door het goed te overdenken en alle opties goed door te nemen, neem ik geen overhaaste beslissingen, waar ik later alleen maar spijt van krijg.
Je wilt de beste keuze maken en zolang je niet het idee hebt dat er een beste keuze is, zet je alles op een rijtje. En nog een keer. En nog een keer. Piekeren als strategie om erachter te komen wat de juiste beslissing is voor jou. Totdat je hebt gekozen, liggen voor jou alle opties open.

Leugen 4:
Door heel veel op mezelf te reflecteren, leer ik van het verleden en kan ik meer uit mezelf halen.
Je wordt gedreven om de beste versie van jezelf neer te zetten en wilt leren van je fouten. Je weet heel goed waar je je moet verbeteren en hebt de neiging om heel veel verantwoordelijkheid voor situaties te nemen. Eigenlijk ben je jezelf steeds maar weer opnieuw negatief aan het toespreken. Omdat je iets stoms hebt gedaan. Een fout hebt gemaakt. Iemand hebt gekwetst. Jezelf hebt laten kwetsen. En dat wil je in de toekomst niet meer laten gebeuren.


Advertenties

Haal die aap nou van je schouder!

28 Mei
Apen op schouders zijn van die dingen die je met je meedraagt. Dingen die je moet doen en die wachten op actie. Die zolder die je echt nodig moet opruimen, dat conflict dat je uit de weg gaat of dat ene wat je had beloofd te doen maar waar je nog niet aan toe bent gekomen. En soms is het niet eens je eigen aap! 

 

Door Elysa Kramer

Hoe ik erachter kwam dat er apen op mijn schouder zaten

Toen ik  mijn eerste eigen grote project met een groot budget draaide, had ik na een tijdje mijn eerste slapeloze nachten te pakken. Ik kwam niet uit met het budget en de middelen die ik daarvoor moest aanschaffen. In mijn hoofd zat ik maar te puzzelen hoe ik het wel kloppend kon krijgen en maakte ik mezelf veel verwijten omdat ik me had vergist in de raming.

Mijn leidinggevende sprak me op de gang aan: “Zo! Wat zie jij er uit? Welke grote aap heb jij op schouder? Vertel!” Ik haalde diep adem, schaamde me om het hem te vertellen, maar biechtte op. “ Het past niet! Hoe ik ook puzzel. We hebben te weinig budget. Ik heb het helemaal verkeerd gedaan”

Een belangrijke les leerde ik toen. Hij zei: “ Als je ergens wakker van ligt, dan heb je een aap van iemand anders op je schouder zitten. Jij hebt nl. niet de bevoegdheden en ervaring misschien om dit probleem op te lossen. We hebben het samen gedaan, want ik heb mijn akkoord gegeven. Dus deze aap, geef je gewoon terug aan mij. En iedere volgende keer als je ergens wakker van ligt. Teruggeven die aap, aan degene van wie die aap is.”

Al die apen die je op je schouder draagt, en die maar in je oor blijven tetteren op onverwachte momenten. Nu is het tijd om er iets mee te doen! Maar hoe doe je dat?

Een tijdje terug werkte ik voor een  bureau in Rotterdam  (Equilibre) en daar hebben ze allerlei praktische coachingstools. Eentje die heel goed van toepassing is om het probleem van de apen op de schouder op te lossen is  de apenlijst.

De apenlijst?

Ja, een to-do-lijst waar je al je apen op zet

Zet alle apen op een lijst onder elkaar. Laat ze even op je inwerken. Welke aap voelt het zwaarst. Deze adresseer je als eerste.  Loop ze vervolgens een voor een langs op de volgende punten:

  1. Kijk of het wel jouw aap is. Als dat niet zo is, geef hem dan aan degene bij wie die echt hoort! Want die kan hem waarschijnlijk zelf veel beter oplossen!
  2. Als het een zorg is die je niet kunt beïnvloeden, zoals beslissingen van hogerhand, de politieke toestand in Den Haag of een overstroming in Azië stel dan vast dat je je zorgen maakt over iets wat je toch niet kunt veranderen.
  3. Maak je je zorgen of je wel opgewassen bent om een situatie de baas te kunnen, bijvoorbeeld omdat je spreekangst hebt, niet assertief genoeg bent, of soms te lomp uit de hoek komt, kijk dan of je daar iets aan kunt doen of een training of iets dergelijks kunt gaan doen. Vraag advies aan je huisarts, p&o afdeling of neus eens op het internet.
  4. Kijk of sommige twijfels, onzekerheden niet anders zijn dan een vraag die je kunt beantwoorden of waarmee je op zoek kunt naar een antwoord.
  5. De items waar je wel wat mee kan, daar hang je een (reeele) datum aan. Soms moet je een aap in plakjes opdelen zodat de hele aap beter behapbaar wordt voor jou. Plan je aap ook echt in. Dit is een afspraak met jezelf!

Succes ermee!

Elysa Kramer


Aannames kunnen mooie dingen op een afstand houden

14 Sep

Door Laura Donker

Tijdens een van mijn laatste reizen kwam ik een passagier tegen die tien jaar geleden een dwarslaesie had opgelopen tijdens een middag zwemmen. We raakten aan de praat over zijn situatie. Hij was erg opgewekt en hij straalde niets uit wat medelijden op kon wekken. Sterker nog hij straalde een bepaalde positiviteit uit wat me erg intrigeerde. Hij gaf aan dat hij hoop had, deze was gevestigd op een onderzoek wat waarschijnlijk als resultaat zal hebben dat hij over tien jaar weer kan lopen. Veel dingen die deze man me vertelde raakten me, hij had meer oog voor de kleine dingen in het leven, kon genieten van kleine momenten, had meer rust gevonden.

Wat me erg is bij gebleven is hetgeen hij vertelde over zijn aannames en hoe deze hem soms nog meer belemmeren dan zijn dwarslaesie zelf.

Hij had zich er bij neergelegd dat hij bepaalde dingen niet meer zou kunnen doen, dat hij bijvoorbeeld niet meer zou kunnen zeilen, nooit zou kunnen parachute springen, niet meer zou kunnen bungeejumpen. Tot hij op een dag in aanraking kwam met een organisatie in Maarssen die mensen met een handicap ondersteunen in het zelfstandig kunnen zeilen. Van het een kwam het ander tot hij op een dag alleen in een bootje aan het zeilen was. Hij heeft nu zelfs plannen om mee te doen met de paralympics!

Na onderzoek bleek dat hij veel meer kon dan waar hij op had gehoopt, hij kon parachute springen, hij kon bungeejumpen om maar een paar voorbeelden te noemen. Toch is hij er niet meteen mee begonnen. Hij gaf aan dat zijn hoofd niet meewerkte, die kon het allemaal nog niet bevatten, die zond nog steeds informatie uit dat hij dat allemaal niet meer zou kunnen vanwege zijn dwarslaesie.

Dit hebben we allemaal, ideeën in ons hoofd die ons er van overtuigen dat we dingen niet zouden kunnen. We verzinnen allemaal redenen, ik ben niet mooi genoeg, niet slim genoeg, heb niet genoeg tijd, niet genoeg geld etcetc. Dit zijn excuses, zet ze overboord en ga doen wat je wilt doen. Onderzoek die aannames die jou belemmeren te doen wat je wilt.

Wat zijn jouw excuses?