Tag Archives: essentie van het leven

Motto van vandaag

1 Nov

Als het goed is dan is het goed, als het niet goed is dan is het soms ook goed..

1 Nov

Sprookje

Een arme Chinees riep de jaloezie op van de rijkste mensen van het land, want hij bezat een buitengewoon wit paard. Iedere keer als men hem voor het dier een fortuin aanbood, antwoordde de oude man: “Dit paard is meer dan een dier voor mij, hij is een vriend en ik kan hem niet verkopen?”


Op een dag verdween het paard. De buren die voor de lege stal bijeengekomen waren, gaven hun mening: “Arme idioot, dit was te verwachten dat dit dier gestolen zou worden. Waarom heeft hij het niet verkocht? Wat een ongeluk!”

De boer bleek wat bedachtzamer te zijn: “We moeten niet overdrijven, zei hij. We kunnen stellen dat het paard niet meer in de stal staat. Dat is een feit. De rest is een oordeel van uw kant. Hoe weet u of het een ongeluk of een geluk is? We kennen slechts een deel van deze geschiedenis. Wie weet wat er nog zal gebeuren?”

De mensen maakten de oude man belachelijk. Al heel lang vonden ze hem maar een onnozele idioot. Twee weken later kwam het witte paard terug. Het dier was niet gestolen, hij had zelf de benen genomen en was naar de groene weide gegaan. En na zijn escapade kwam hij terug met een twaalftal wilde paarden. Opnieuw kwamen de dorpelingen samen: “Je had gelijk. Het was geen ongeluk, maar een zegen.”

-“Zover wil ik niet gaan,” zei de boer. “Laten we ons beperken tot de constatering dat het paard is teruggekomen. Hoe weten we of het een geluk is of een ongeluk. Het is slechts een deel van een hele geschiedenis. Kunnen we door een zin te lezen de inhoud van een boek kennen?”

De dorpelingen gingen uiteen, ervan overtuigd dat de oude man raaskalde. Twaalf mooie paarden krijgen was ontegenzeglijk een gift uit de hemel. Wie kon dat nou ontkennen? De zoon van de boer nam de taak op zich de wilde paarden te dresseren. Een van hen wierp hem op de grond en vertrapte hem. De dorpelingen kwamen weer bijeen en gaven hun mening:
“Arme vriend! Je had gelijk, deze wilde paarden hebben je geen geluk gebracht. Je enige zoon is verlamd. Wie zal je bijstaan in je oude dagen? Je bent echt te beklagen!”
-“Niet zo snel,” antwoordde de boer. “Mijn zoon kan zijn benen niet meer gebruiken. Dat is alles. Wie weet wat het ons zal brengen. Het leven laat zich beetje bij beetje zien, niemand kan de toekomst voorspellen.”
Enige tijd later brak de oorlog uit en alle jonge mensen van het dorp moesten het leger in, behalve de invaliden.
“Oude man”, klaagden de dorpelingen, “je had gelijk. Jouw zoon kan niet meer lopen, maar hij blijft bij je terwijl onze kinderen de dood tegemoet lopen.”

Vrij verteld naar een sprookje van Lao Tse.

Mijn baan kwijt en mezelf erbij

30 Okt

Door Laura Donker

In een tijd als deze hebben helaas veel mensen hun baan verloren of dreigen hun baan te verliezen. Een van de dingen die kan gebeuren als mensen hun baan verliezen is dat ze zichzelf een beetje kwijt raken. Dat is op zich niet zo vreemd. Als je in Nederland iemand vraagt wie ben je dan krijg je vaak als antwoord:  “ik ben leraar, ik ben verkoper, ik ben kapper, ik ben IT’er. We vereenzelvigen ons met onze baan. Ik ben mijn werk. Ik ben mijn succes. Ik ben mijn inkomen. Dit zorgt dan voor veel gepieker als we ons werk, ons succes of inkomen dreigen te verliezen. We raken een stuk van onszelf kwijt.

Maar wie zijn we eigenlijk? Heb jij jezelf we eens de vraag gesteld?

Wie ben ik zonder dat alles? Als ik mijn werk, mijn inkomen, mijn bezittingen, mijn vrienden, mijn vrouw, mijn familie allemaal weg denk.

Wat blijft er dan over? Wie ben ik als persoon?

Een vraag die gemakkelijk is gesteld. Een stuk moeilijker om te beantwoorden. Toch biedt een vraag als deze ook uitdagingen en opent deze misschien wel nieuwe wegen. Wie ben ik nou eigenlijk? Wat kan ik? Wat wil ik? Wat is mijn passie? Wat had ik altijd al willen doen maar ben ik nooit aan toe gekomen?

Piekervrij tip:

Stel behalve een half uur piekeren per dag, ook een half uur dromen in. Een half uurtje per dag dromen over hoe je ideale baan er uit gaat zien.

NB. Natuurlijk zijn er verschillende dingen waarover je kunt gaan piekeren als je je baan kwijt bent geraakt of kwijt dreigt te raken. Kan ik mijn hypotheek nog wel betalen? Kom ik wel weer aan de bak? Maar de vraag wie ben ik eigenlijk zonder mijn werk is denk ik toch wel een van de moeilijkste vragen die je jezelf kunt stellen.

Wat niet geleerd wordt, herhaalt zich

27 Okt

Door Elysa Kramer

De les die je hebt te leren, komt zich in verschillende gedaanten aanmelden. Steeds opnieuw totdat je de les hebt geleerd. Ik geloof echt dat het leven zo in elkaar zit. Als je hardleers bent, dienen de lessen zich frequenter aan. Net zolang totdat je echt de moed hebt om verandering aan te brengen. Dan is de tijd rijp. Wat niet geleerd wordt herhaalt zich. 

Een oude gewoonte kun je zien als een diep ingesleten pad. Je loopt steeds dat zelfde pad af en hoe vaker je het neemt, hoe automatischer je dezelfde weg blijft kiezen.

Als je echt wilt veranderen is dat een keuze: een hele bewuste keuze. Met je mes kap je eerst wat takken weg, zodat een nieuw pad wordt blootgelegd. Dan neem je voorzichtig de eerste stappen erop. Het voelt nog onwennig, de weg is nog niet hard.

Maar na verloop van tijd zie je dat de weg harder wordt en wordt het al veel gewoner om deze weg te nemen. Maar let op! Het oude pad verdwijnt niet, ze blijft er naast liggen.

Onder hoge stress ben je geneigd om weer terug te grijpen naar bekende oude patronen. Het oude vertrouwde pad weer te kiezen (ja…. je bent moe en je duikt in je automatische piloot).

Mensen kunnen echt veranderen en daar is geduld voor nodig. Je merkt het als je een les leert. Dan verandert de context namelijk. Zaken die vroeger belangrijk leken zijn minder belangrijk geworden. En vice versa. Maar dan is het nog niet voorbij. Het moment komt dat je aan jezelf kunt bewijzen dat je hebt geleerd, je realiserende dat het altijd een zwakke plek zal blijven. Het is het verschil tussen bewust en onbewust door het leven gaan.

Is dit het nou

6 Jun

Door Laura Donker

42 jaar. Hij zucht en zegt:,  ‘Is dit het nou’
Als we zo in de middag van ons leven stappen overvalt mensen nogal eens de gedachte, ‘is dit het nou’. Er wordt ook wel eens gesproken van een midlifecrisis. Maar het is zonde om te spreken van een crisis. Want je zou het ook kunnen zien als de tijd die je even wakker schut.

Besef
Leek het leven kort daarvoor nog eindig, had je nog het gevoel alles te kunnen bereiken. Ineens wandelt het besef, dat bepaalde dingen misschien toch niet gaan plaatsvinden, je leven binnen. Dat bepaalde keuzes toch niet hetgeen hebben opgeleverd als dat je er van verwacht had. Als je bij officiële documenten ineens moet gaan scrollen, voor je bij je geboortedatum komt, realiseer je je dat het leven inderdaad snel gaat.

Zaaien
Wat je zaait oogst je wordt zo mooi gezegd. Alleen weet je op bepaalde momenten misschien nog  niet helemaal wat je aan het zaaien bent. Ben je je nog niet bewust van de variëteit aan zaadjes. Je maakte keuzes met de aanname alles te overzien. Maar de werkelijkheid leert ons dat onze onze dromen en wensen, maar ook meningen en ideeën, mee groeien met de tijd. Feiten in de ochtend van het leven, blijken in de middag hun waarde te zijn verloren, welke ook in de avond wellicht weer zullen worden aangepast.

Kracht van dit moment
Als je nu terugdenkt aan een periode die ver achter je ligt zie je misschien een tijd waarin je nog alle keuzes voor je had liggen, nog alle kanten op kon gaan. Het idee bekruipt je nu misschien dat je op dit moment vast zit door de wegen die je bent ingeslagen. Maar vertrouw er maar op dat je tien jaar van nu ook weer terug zult kijken op dit moment, en ook dan zul je weer vele mogelijkheden en kansen zien.

 Ik hoorde Wayne Dyer ooit eens over het spoor achter een boot spreken. Als je een boot ziet varen dan kun je blijven staren in het spoor dat deze achterlaat. Je kunt je ook af gaan vragen wie deze nou bestuurt. Een ding weet je zeker, het spoor dat de boot achter laat doet dat niet. Naar het verleden blijven kijken zonder aan het roer te zitten maakt je leven stuurloos.

Hoe ga jij terug kijken op dit moment
Hoe ga jij over tien jaar terug kijken op dit moment. Ga je het zien als een moment waarop je echt bent gaan nadenken over hetgeen jou gelukkig maakt. Als een moment waarop je wakker werd geschut en waarna je actie hebt ondernomen. Of kijk je terug met de wetenschap dat je niets hebt gedaan met de wake up call ‘is dit het nou’?

Fases
Er zijn vele fases in ons leven en elke fase leert ons weer mooie dingen. We groeien door wat we meemaken. Leren steeds beter te accepteren wat we niet kunnen veranderen en krijgen steeds meer moed om hetgeen  waar we wel invloed op hebben aan te pakken.

Negatieve emoties horen bij groei, al zou je soms wensen dat je ze weg kon poetsen. Je kunt niet selectief bepaalde emoties wissen, dan wis je ze allemaal. Het lijkt er soms op dat we alleen zon  willen. Maar als we er dan achter komen dat het mooie groene landschap is veranderd in een dorre woestijn beseffen we de waarde van de variëteit en veelheid aan emoties die op ons pad komen.

Hoe kun je weten wie je bent als je nooit hebt ervaren wie je niet bent. Hoe kun je geluk nou ervaren als je niet weet hoe ongeluk er uit ziet. Hoe weet je dat je op de goede weg zit als je nooit bent verdwaald. Elke fase heeft zo zijn charmes geniet er van, leer ervan en ga weer door. Verander  ‘is dit het nou’ in ‘ik ben klaar voor een nieuwe fase’.

Hoe bewust ben jij aan het zaaien?