Archief | Loslaten RSS feed for this section

Pieker niet te veel als iemand eens onaardig is.

28 Apr

Anti piekertip: Geef wat je graag terug ziet.

We kunnen soms eindeloos malen omdat iemand in onze ogen onaardig tegen ons deed of doet. In ons hoofd hebben we allemaal verklaringen voor het gedrag van die ander. In plaats van helemaal op te gaan in het negatieve, kun je er ook voor kiezen om gewoon aardig te zijn.

Als je er voor namelijk voor kiest om aardig te zijn dan komt dat uiteindelijk vanzelf bij je terug. Liefde wordt niet beantwoord met boosheid. Als je boosheid ontmoet, reageer dan niet ook met boosheid, maar reageer dan met liefde, blijdschap en met positiviteit.
Geef niet meteen op, want als je dit lang genoeg volhoudt, zul je zien dat je boosheid om kunt draaien naar iets moois.

-Laura & Elysa

yoga tekst

Advertenties

Had ik maar…

20 Okt

Door Elysa Kramer


Een tijdje terug zat ze met haar moeder in gesprek om de situatie nog eens door te nemen. “Wat heb jij veel had-ik-maar’s,” reageerde haar moeder op haar verhaal.  “Het valt me op dat jij je er niet bij kunt neerleggen dat het is gegaan zoals het is gegaan. Laat het nou los. Je moet verder!”

Als er één persoon in de wereld is die veel ‘had-ik-maars’ zou moeten hebben, dan is het wel moederlief. Bijna veertig jaar geleden had deze vrouw ambities en dromen. Maar ook drie kinderen die ze moest opvoeden. En toch is ze een tevreden mens.

Moederlief heeft geen ‘had-ik-maars’.

Van Had-Ik-Maars word je niet blij. Hoe meer H.I.M’s je hebt, hoe ontevredener je wordt met jezelf. H.I.M.’s vermommen zich ook wel als ‘Stel nou dat.. ‘ en ‘Waarom heb ik niet.’ Het is een verwijt aan jezelf dat je het niet goed hebt gedaan.

Ieder mens beschikt over een natuurlijke veerkracht. Wanneer iemand iets meemaakt wat minder leuk is, zal deze persoon uiteindelijk de stap nemen om in beweging te komen. De weg te nemen naar iets leukers, wat beter bij hem past. Wanneer de ene deur dicht gaat,  zeggen ze ook wel eens, dan gaat er een andere deur open.

Het leven loopt niet in rechte lijnen en soms moet je via een stuk ‘minder-leuk’ voordat het ‘leuker’ wordt.

Zo werd een freelance drummer bij een bekende band de laan uitgestuurd en kwam hij een tijd zonder werk te zitten. Toen hij later terugkeek met veel spijt en verzandde in ‘O, had-ik-maars, ‘  werd hem de vraag gesteld: “Stel dat je niet de zak had gekregen en je dat had weten te voorkomen? Wat had je dan nu niet gehad en had je nu allemaal niet gedaan?”  Na even nadenken verscheen er een grote Aha! op zijn gezicht en riep hij uit: “Dan was ik niet naar London gegaan om te studeren en had ik  deze mooie avonturen niet beleefd!”

Dus wanneer jij jezelf op een ‘had-ik-maar’ betrapt, stel jezelf dan de volgende vraag: “Stel nou dat ik het toen wel juist had aangepakt. Welke avonturen zou ik dan zijn misgelopen?”

Hoeveel ‘had-ik-maars’ houd je nu nog over?

Wat is waardevol voor jou ?

3 Mei

Door Laura Donker

Het is jammer als je je achteraf pas realiseert wat echt belangrijk voor je is.  

Dat vind ik een mooie bloem hoor ik een meisje van een jaar of 6 tegen haar vader zeggen. Nee dat is onkruid antwoordt hij. Die moeten we juist weghalen. Het meisje fronst haar gezichtje en probeert het nog eens. Maar ik vind die witte bloemetjes mooi. Maar ze krijgt dezelfde respons van haar vader.

Een wei vol met paardenbloemen, een prachtige gele deken. Er zijn mensen die deze bloemen als onkruid zien, en ze bestrijden. Anderen daartegen zien ze als heilzaam , de paardenbloem zou ontgiftend werken.

Mijn nichtje had eens een met waterverf een schilderij gemaakt. Mijn vader besloot deze in te lijsten. Veel mensen gaven aan het prachtig te vinden. Het had zulke mooie heldere kleuren. Het gaf iedereen die er naar keek een blij gevoel. De verwondering verdween als hij ze vertelde dat het gemaakt was door een zeven jarig meisje. O schattig was dan vaak het antwoord.

Wanneer is iets waardevol, als het veel geld heeft gekost, als een beroemde schilder het heeft gemaakt. Wanneer is iets uit de natuur mooi? Waar zit de scheidslijn tussen een bloem en onkruid?

Een kind ziet dingen zoals ze zijn. Vindt het niet raar dat het het kaartje aan de knuffel interessanter vindt dan de knuffel zelf. Dan worden we ouder en wordt ons geleerd wat waarde heeft en wat niet.

Waar is voor jou van grote waarde?  Zijn het dingen die veel hebben gekost. Of is het nou net die tekening die je ooit kreeg, die glimlach die je ontving nadat je iets voor iemand had gedaan. Misschien word jij heel erg blij van die schelp die je uitzocht tijdens die ene speciale strandwandeling. Vind je troost bij het sjaaltje dat je ooit van je oma kreeg toen ze er nog was. Misschien ontneemt de zon als hij ’s ochtends boven de boomtoppen verschijnt je je adem, en voel je je intens gelukkig als je een lente bries door je haren voelt. Maar natuurlijk kan het ook de aanblik van een geliefden zijn die je hart sneller doet kloppen….

Het hoeft niet de beste zanger te zijn die je diep in je hart raakt, of een bekende acteur die je in ontroering weet te brengen. Zelfs als een bloem na vele jaren kweken perfect zou moeten zijn hoeft het niet degene te zijn waar jij stil van wordt.

Waarde is persoonlijk, en omdat het persoonlijk is kan niemand jou vertellen wat voor jou van waarde is. Probeer zo nu en dan eens naar de dingen te kijken alsof je ze voor de eerste keer ziet. En ervaar en voel zo nu en dan eens wat mensen en dingen met je doen.

Stel over tien jaar bekijk je foto’s van nu, wat denk en voel je dan?

Aannames kunnen mooie dingen op een afstand houden

14 Sep

Door Laura Donker

Tijdens een van mijn laatste reizen kwam ik een passagier tegen die tien jaar geleden een dwarslaesie had opgelopen tijdens een middag zwemmen. We raakten aan de praat over zijn situatie. Hij was erg opgewekt en hij straalde niets uit wat medelijden op kon wekken. Sterker nog hij straalde een bepaalde positiviteit uit wat me erg intrigeerde. Hij gaf aan dat hij hoop had, deze was gevestigd op een onderzoek wat waarschijnlijk als resultaat zal hebben dat hij over tien jaar weer kan lopen. Veel dingen die deze man me vertelde raakten me, hij had meer oog voor de kleine dingen in het leven, kon genieten van kleine momenten, had meer rust gevonden.

Wat me erg is bij gebleven is hetgeen hij vertelde over zijn aannames en hoe deze hem soms nog meer belemmeren dan zijn dwarslaesie zelf.

Hij had zich er bij neergelegd dat hij bepaalde dingen niet meer zou kunnen doen, dat hij bijvoorbeeld niet meer zou kunnen zeilen, nooit zou kunnen parachute springen, niet meer zou kunnen bungeejumpen. Tot hij op een dag in aanraking kwam met een organisatie in Maarssen die mensen met een handicap ondersteunen in het zelfstandig kunnen zeilen. Van het een kwam het ander tot hij op een dag alleen in een bootje aan het zeilen was. Hij heeft nu zelfs plannen om mee te doen met de paralympics!

Na onderzoek bleek dat hij veel meer kon dan waar hij op had gehoopt, hij kon parachute springen, hij kon bungeejumpen om maar een paar voorbeelden te noemen. Toch is hij er niet meteen mee begonnen. Hij gaf aan dat zijn hoofd niet meewerkte, die kon het allemaal nog niet bevatten, die zond nog steeds informatie uit dat hij dat allemaal niet meer zou kunnen vanwege zijn dwarslaesie.

Dit hebben we allemaal, ideeën in ons hoofd die ons er van overtuigen dat we dingen niet zouden kunnen. We verzinnen allemaal redenen, ik ben niet mooi genoeg, niet slim genoeg, heb niet genoeg tijd, niet genoeg geld etcetc. Dit zijn excuses, zet ze overboord en ga doen wat je wilt doen. Onderzoek die aannames die jou belemmeren te doen wat je wilt.

Wat zijn jouw excuses?