Vasthouden of loslaten

7 Nov

Door Laura Donker

Gelukkig zijn door anderen. We hebben anderen nodig om geluk mee te kunnen delen. Maar dat wil niet zeggen dat mensen altijd maar aan je zijde moeten blijven.

Als iets fijn is willen we dat vaak vasthouden. Koesteren. Maar soms houdt iets gewoon op te bestaan. Als we zand heel stevig vast pakken dan glipt het tussen onze vingers door. Als we onze ogen dicht doen dan kan dat maar zo aan ons voorbij gaan. We houden stevig vast aan iets wat al lang weggeglipt is. Als we onze handen openen en zien dat er niets meer in ligt, dan voelen we ons verdrietig en teleurgesteld.  Al die tijd dat we onze krachten in de dichtgeknepen hand stopten hadden we kunnen gebruiken om onze handen te openen voor een ander.

Sommige mensen lopen een heel leven met ons mee. Anderen daarintegen doen dat niet. Die wijzen je alleen maar de weg, of lopen even een stukje met je op. Vervolgens nemen ze dan weer een andere afslag. We hebben ze allemaal nodig en ze zijn dan ook allemaal waardevol.

Soms is een vriendschap of een relatie afgerond. Dan is het tijd om door te gaan. Dat is niet altijd even gemakkelijk. Het ene moment is  het tijd om los te laten en een ander moment is het tijd om te knokken. De scheidslijn tussen deze twee is niet altijd even makkelijk te bepalen. Temeer niet omdat het afronden vaak eenzijdig wordt beslist.

Zoveel mensen voelen zich eenzaam met iemand aan hun zijde, of als iemand hen verlaat. Ze nemen het de ander dan kwalijk dat deze hen zo laat voelen. Ze kunnen ook naar zichzelf kijken. Het is vaak het ego dat ons doet geloven dat de ander verantwoordelijk is voor hoe we ons voelen. Verwar je ego echter niet met wie jij daadwerkelijk bent. Jij bent de dirigent van jouw leven, besteed deze rol niet uit. Jij bent verantwoordelijk voor je eigen geluk, voor je eigen groei. Daardoor zul je soms afscheid van mensen moeten nemen. Andere mensen nemen weer afstand van jou om door te kunnen gaan met hun groei.  Loslaten van de een, opent de deur voor een ander.

Soms worden woorden niet utgesproken, uit angst de ander te kwetsten. Voel wat er is en geef het de ruimte. Vertrouw er op dat als het zo moet zijn het bij je terug komt, of bij je blijft staan. En dat liefde en vriendschap soms inhoudt dat je de ander moet laten gaan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: