Connectie met jezelf

24 Mrt

Door Laura Donker

De vorige post vertelden we dat je af en toe jezelf kan voelen door je ogen te sluiten. De vraag die we deze keer stellen is de vraag hoe het komt dat we de connectie met onszelf zo nu en dan vergeten. Dat we soms de oren en ogen sluiten voor hetgeen ons gevoel ons duidelijk wil maken. Dat diepe weten wat je zoveel kan vertellen. Waar zoveel antwoorden in verscholen liggen.

Niet willen horen

In veel gevallen willen we niet horen wat ons gevoel te zeggen heeft, we willen de feiten die er liggen niet accepteren wanneer we onze veiligheid moeten loslaten en een nieuwe weg zouden moeten inslaan. We gaan dingen nog maar eens overdenken, er met mensen over praten, omdat we graag willen dat alles de oude blijft. Maar uiteindelijk komen we dan toch weer bij de conclusie dat we het al wisten. We het al diep in onszelf hadden gevoeld.

Het is gemakkelijker om niet toe te geven, omdat je wellicht in actie moet komen als je realistisch zou nadenken en gehoor zou geven aan dat wat je van binnen voelt en weet. Die baan op zou moeten zeggen. Of die relatie verbreken. En juist dat wil je niet.  Je wilt geen verandering en wilt zo graag dat alles bij het oude blijft.

Je gevoel wegredeneren

Door met je verstand je gevoel toe te spreken, hoop je te voorkomen dat je die moeilijke beslissing moet nemen. Door te rationaliseren zet je jezelf in de stilstand, uiteindelijk verander je de werkelijkheid de situatie niet mee.

Ze zeggen ook wel dat je met je gedachten je gevoelens kunt kiezen. Je voelt wat je denkt, ofzo.  Dat wat je voelt, is een gevolg van de manier waarop je de omgeving interpreteert. Klopt die interpretatie niet dan zou je het gevoel dat daar bij hoort ook niet te serieus moeten nemen. Een voorbeeld: ‘Iemand is onzeker en ziet een groep mensen naar hem kijken en lachen. Hij interpreteert dit: “Ze lachen mij uit!”. En voelt zich daardoor onzeker. Het zou niet productief zijn als hij meteen zou reageren vanuit zijn gevoel. In zo’n geval helpt het de man, indien hij zich af zou vragen of zijn vertaling van wat er zich af heeft gespeeld, wel klopt.

Je weet toch

Waar ik het hier wel over heb is over het diepe voelen. Het diepe weten. Het weten dat zich soms zo maar aandient. Je loopt een huis binnen en je weet dat dit je plekje wordt. Je kijkt iemand in de ogen en je weet dat die persoon je soulmate is. Je loopt je afdeling op en je weet dat je daar weg moet. Je loopt door een stad en je weet hier voel ik me thuis.Je ziet je partner aan komen lopen en je weet ‘ het gevoel’ is weg, of dit is de persoon met wie ik oud wil worden.

Als je iets ‘ Wat-is’  niet wilt of kunt accepteren ben je in feite in gevecht met de werkelijkheid. Je wilt iets wat krom is recht maken. Het kan aanvoelen alsof  je enige controle zou hebben. De waarheid leert uiteindelijk dat dat niet zo is. Als hetgeen je diep van binnen voelt , je tegenstaat, je verdrietig maakt, probeer er dan toch even stil te staan bij dit gevoel. Wat wil je hart je vertellen. Je hoeft er niet meteen actie op te ondernemen. Je kunt er ook naar luisteren en ervaren wat het met je doet…

Sta zo nu en stil bij jezelf. Wat voor antwoorden liggen er binnen in jou op je te  wachten?

Ter inspiratie: een fragment uit Paolo Coelho’s The Alchemist, waarin de herder een gesprek heeft met zijn hart: http://paulocoelhoblog.com/2011/02/12/character-of-the-week-the-alchemist/

Advertenties

Eén reactie to “Connectie met jezelf”

  1. wendymborst juli 13, 2012 bij 8:08 am #

    Mooi artikel! Goed geschreven!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: