Archief | maart, 2011

Connectie met jezelf

24 Mrt

Door Laura Donker

De vorige post vertelden we dat je af en toe jezelf kan voelen door je ogen te sluiten. De vraag die we deze keer stellen is de vraag hoe het komt dat we de connectie met onszelf zo nu en dan vergeten. Dat we soms de oren en ogen sluiten voor hetgeen ons gevoel ons duidelijk wil maken. Dat diepe weten wat je zoveel kan vertellen. Waar zoveel antwoorden in verscholen liggen.

Niet willen horen

In veel gevallen willen we niet horen wat ons gevoel te zeggen heeft, we willen de feiten die er liggen niet accepteren wanneer we onze veiligheid moeten loslaten en een nieuwe weg zouden moeten inslaan. We gaan dingen nog maar eens overdenken, er met mensen over praten, omdat we graag willen dat alles de oude blijft. Maar uiteindelijk komen we dan toch weer bij de conclusie dat we het al wisten. We het al diep in onszelf hadden gevoeld.

Het is gemakkelijker om niet toe te geven, omdat je wellicht in actie moet komen als je realistisch zou nadenken en gehoor zou geven aan dat wat je van binnen voelt en weet. Die baan op zou moeten zeggen. Of die relatie verbreken. En juist dat wil je niet.  Je wilt geen verandering en wilt zo graag dat alles bij het oude blijft.

Je gevoel wegredeneren

Door met je verstand je gevoel toe te spreken, hoop je te voorkomen dat je die moeilijke beslissing moet nemen. Door te rationaliseren zet je jezelf in de stilstand, uiteindelijk verander je de werkelijkheid de situatie niet mee.

Ze zeggen ook wel dat je met je gedachten je gevoelens kunt kiezen. Je voelt wat je denkt, ofzo.  Dat wat je voelt, is een gevolg van de manier waarop je de omgeving interpreteert. Klopt die interpretatie niet dan zou je het gevoel dat daar bij hoort ook niet te serieus moeten nemen. Een voorbeeld: ‘Iemand is onzeker en ziet een groep mensen naar hem kijken en lachen. Hij interpreteert dit: “Ze lachen mij uit!”. En voelt zich daardoor onzeker. Het zou niet productief zijn als hij meteen zou reageren vanuit zijn gevoel. In zo’n geval helpt het de man, indien hij zich af zou vragen of zijn vertaling van wat er zich af heeft gespeeld, wel klopt.

Je weet toch

Waar ik het hier wel over heb is over het diepe voelen. Het diepe weten. Het weten dat zich soms zo maar aandient. Je loopt een huis binnen en je weet dat dit je plekje wordt. Je kijkt iemand in de ogen en je weet dat die persoon je soulmate is. Je loopt je afdeling op en je weet dat je daar weg moet. Je loopt door een stad en je weet hier voel ik me thuis.Je ziet je partner aan komen lopen en je weet ‘ het gevoel’ is weg, of dit is de persoon met wie ik oud wil worden.

Als je iets ‘ Wat-is’  niet wilt of kunt accepteren ben je in feite in gevecht met de werkelijkheid. Je wilt iets wat krom is recht maken. Het kan aanvoelen alsof  je enige controle zou hebben. De waarheid leert uiteindelijk dat dat niet zo is. Als hetgeen je diep van binnen voelt , je tegenstaat, je verdrietig maakt, probeer er dan toch even stil te staan bij dit gevoel. Wat wil je hart je vertellen. Je hoeft er niet meteen actie op te ondernemen. Je kunt er ook naar luisteren en ervaren wat het met je doet…

Sta zo nu en stil bij jezelf. Wat voor antwoorden liggen er binnen in jou op je te  wachten?

Ter inspiratie: een fragment uit Paolo Coelho’s The Alchemist, waarin de herder een gesprek heeft met zijn hart: http://paulocoelhoblog.com/2011/02/12/character-of-the-week-the-alchemist/

Advertenties

Als we onze ogen sluiten, voelen we onszelf

22 Mrt

Met name gevoelige mensen nemen zoveel waar buiten zichzelf, dat ze de wereld-in-zichzelf helemaal vergeten te voelen. En dan lopen ze vast, omdat ze uit balans zijn en piekeren omdat ze alle waarnemingen en de betekenis van die waarnemingen een plek willen geven. Maar dan vergeten ze iets heel belangrijks: de connectie met zichzelf. Zonder deze connectie nemen ze  beslissingen die goed zijn voor de wereld-om-hun-heen, maar minder goed zijn voor ‘hun eigen ik’.

Door Elysa Kramer


Mensen die in balans zijn, nemen waar in de wereld-buiten-zich en in de wereld-in-zichzelf. Ze kennen hun eigen gevoelens, gedachten, verlangens en weten een harmonie te creeren tussen beide werelden.

Ter inspiratie een prachtige korte film ‘Feel’ op Vimeo van filmmaker Khoi Ly. Khoi Ly over zijn eigen video :  “About human feelings and how we feel things when our eyes are closed. When we open our eyes to see things, we get distracted by the colors, the movements and just about everything else, and our thoughts. We are too busy. But when we closed our eyes we can focus to the sounds, we can focus to each and everything thing that are happening, We have a better understanding of feelings too.”

Dus als je gevoeliger bent, en vaak aan anderen denkt in plaats van jouzelf, begin dan te oefenen met wat vaker de ogen te sluiten en jezelf waar te nemen. Wat jij wilt, wat jij nodig hebt en hoe jij je voelt. Als we onze ogen sluiten, dan voelen we onszelf.

Hakuna Matate!

Wil je de wekelijkse tip van Piekervrij voortaan wekelijks in je mailbox? Stuur dan een mailtje aan piekervrij@encouragement.nl onder vermelding van wekelijkse tip!

Uit de war

21 Mrt

Mensen die in de war zijn, hebben hun gedachten en gevoelens niet helder op een rijtje. Hun gedachten zijn als een mandje met verschillende draadjes wol, helemaal in de knoop. Hoe harder je aan de draadjes trekt, hoe meer alles  in de war gaat. Deze week leren we hoe je weer uit de war kunt raken.

Door Elysa Kramer

Ontwarren

Mijn moeder breide vroeger veel en dan lagen al die draden in een mandje. En soms lagen ze ontzettend in de war. Heerlijk vond ik dat dan, om draden en touw ‘uit de war’ te halen.

De eerste stap van ontwarring,  is dat je  goed kijkt  welke draad het meeste in het oog springt.  Rustig kijk je naar wat het begin is van deze draad en waar die eindigt. Je laat je niet afleiden door de andere draden. Je fixeert je aandacht op dat ene draadje.

En dan begin je met de werkelijke ontwarring. Focust je op de ene draad die je hebt gekozen en ziet waar die langs gaat. Je pakt de draad beet, volgt hem van het begin tot het einde en trekt rustig, het begin van de draad door de haken en ogen en voor je het weet, is de draad ineens los.

Na de eerste draad, kies je de volgende  en begint  van voren af aan. Je kijkt waar de draad begint en eindigt, pakt hem beet en begeleidt de draad van begin tot einde totdat die uit de war is.

Gedachtenknopen

Betekent in de war zijn, dat je veel verschillende draadjes van gedachten in je hoofd hebt die met elkaar in de knoop liggen? En krijg je ze niet los, omdat je in lichte paniek alle draadjes tegelijk probeert los te trekken?

‘War‘ is ook het Engelse woord voor ‘oorlog’. Verwarring als woord is een afgeleide hiervan. Vele gedachten en gevoelens die met elkaar in strijd zijn en belangen die tegenstrijdig zijn.

Wat zou er gebeuren als je een van de vele gedachtensporen zou beetpakken en daar het begin en het einde ervan begint te ontwaren. Het begin van de draad staat voor de aanleiding van je gedachtenspoor. Het einde is een metafoor voor de vraag hoe het eruit ziet als de gedachte werkelijkheid wordt.

Een oefenining om je gedachten te ontwarren

De emotionele draad

In je hoofd zijn er verschillende draden. Pik als eerste de draad eruit die je het meeste verontrust. Pak deze draad en volg de gedachte en stel jezelf steeds weer opnieuw de volgende vraag: Stel dat deze gedachte werkelijkheid wordt, wat is dan het ergste dat er kan gebeuren? Schrijf al deze gedachten voor jezelf  op en ga net zolang door tot je op de emotionele lading bent aangekomen. Kijk naar deze laatste gedachte en stel vast dat dit de gedachte is, die voor de grootste verontrusting zorgt. Niets meer en niets minder. Geen rationalisaties. Geen oplossingen. Voel het  en accepteer dat jij dit mag voelen.

De wonderdraad

De volgende stap is dat  je op schrift jezelf de volgende vraag stelt: Stel dat er een wonder zou gebeuren, het is bedtijd: je gaat slapen, je wordt wakker en je probleem is opgelost. Wat is er veranderd? Hoe ziet je leven er uit als je probleem is opgelost?

Probeer een antwoord op deze vraag te vinden. Je zult merken dat je heel snel rustiger wordt. Je vraagt namelijk aan jezelf wat je nu echt wilt. Wat je echt nodig hebt. En zodra je rustiger wordt, kun je meestal ook weer helderder nadenken en heb je weer de beschikking over al je kennis en vaardigheden en weet je wat je gaat doen om je leven vorm te geven.

Leren ontwarren

Je kunt leren om je gedachtensporen te ontknopen, een voor een vrij te maken. Piekervrij zijn betekent dat je deze vaardigheid bezit , en  steeds weer opnieuw in staat bent, draden te ontwarren die in de knoop (dreigen te ) gaan.

Wikipedia: In de war zijn betekent ‘zich vergissen, verward zijn’. Er bestaat een verband tussen het Engelse war (‘oorlog’) en het Nederlandse war in in de war zijn. Ook warrig, verwarren en verwarring hebben hiermee te maken.
Het Nederlandse war en het Engelse war gaan allebei terug op het Germaanse werra, dat ‘onrust’ en later ook ‘strijd’ betekende. Het Nederlandse war is uit de eerste betekenis ontstaan, het Engelse uit de tweede. Toch bestaat ook de associatie tussen wanorde en oorlog in het Nederlands nog steeds; kijk maar naar een woord als strijdgewoel (woelenbetekent ‘onrustig heen en weer bewegen’). Het Franse woord guerre (‘oorlog’) komt, via de oude Germaanse taal Frankisch, ook vanwerra. Andere Romaanse talen kennen het woord ook (guerra, guerrilla).

Tien broodjes (sl)aap. Of niet?

7 Mrt

Piekeraars liggen vaker ’s nachts wakker en hebben dus te kampen met slaap- en inslaap-problemen. Op http://www.goedgevoel.be ontrafelen ze tien slaapmythes.

Relevant artikel hier op Piekervrij: Als je niet kan slapen..

Your joy is your sorrow unmasked-Kahlil Gibran (gedicht)

5 Mrt

On Joy and Sorrow
Kahlil Gibran


Your joy is your sorrow unmasked.
And the selfsame well from which your laughter rises was oftentimes filled with your tears.
And how else can it be?
The deeper that sorrow carves into your being, the more joy you can contain.
Is not the cup that holds your wine the very cup that was burned in the potter’s oven?
And is not the lute that soothes your spirit, the very wood that was hollowed with knives?
When you are joyous, look deep into your heart and you shall find it is only that which has given you sorrow that is giving you joy.
When you are sorrowful look again in your heart, and you shall see that in truth you are weeping for that which has been your delight.

Some of you say, “Joy is greater thar sorrow,” and others say, “Nay, sorrow is the greater.”
But I say unto you, they are inseparable.
Together they come, and when one sits, alone with you at your board, remember that the other is asleep upon your bed.

Verily you are suspended like scales between your sorrow and your joy.
Only when you are empty are you at standstill and balanced.
When the treasure-keeper lifts you to weigh his gold and his silver, needs must your joy or your sorrow rise or fall.

Kahlil Gibran- The Prophet Collection